Alamut Kalesi, tarihi boyunca birçok savaşın ve politik mücadelenin merkezi olmuştur. Moğol İmparatorluğu'nun batıya doğru yayılması sırasında, bu kale stratejik bir nokta olarak öne çıkmıştır. 13. yüzyılda Hülâgû Han’ın liderliğindeki Moğollar, Alamut'u ele geçirerek sadece askeri bir zafer kazanmakla kalmamış, aynı zamanda bölgedeki siyasi dengeleri de derinden etkilemişlerdir. Bu olay, Moğolların genişleme stratejilerinin bir parçası olarak Alamut'un önemini daha da artırmıştır.

Alamut Kalesi'nin Moğol istilasındaki önemi, Haşhaşiler'in karargâhı olması ve Moğolların batıya doğru genişlemesi için stratejik bir hedef teşkil etmesidir. Alamut, 1256 yılında, Bağdat'ı işgal eden Hülâgû Han komutasındaki Moğol ordusu tarafından ele geçirilmiştir. Moğollar, kaleyi yerle bir etmiş ve burada yaşayan halkı katletmiştir. Alamut'un düşüşü, Moğol'un batıya doğru siyasi ve bölgesel genişlemesi için kritik öneme sahipti. Ayrıca, Cüveyni tarafından "Şeytan'ın yuvasındaki sapkınlar üzerindeki ilahi ceza meselesi" olarak tasvir edilmiştir.