Anadolu'da Selçuklu seramikleri, zengin kültürel geçmişin ve sanatsal yeteneklerin bir yansıması olarak karşımıza çıkar. Bu dönemde üretilen seramikler, çeşitli teknikler ve desenler kullanılarak oluşturulmuş, hem estetik hem de işlevsel açıdan önemli eserlerdir. Selçuklu sanatının derin izlerini taşıyan bu seramikler, hem yerel hem de dış etkilere açık olmasının sonucunda özgün özellikler kazanmıştır.

Anadolu'daki Selçuklu seramiklerinin bazı özellikleri:

• Malzeme: Sırsız ve sırlı olarak iki ana sınıfa ayrılır. Sırlı seramikler genellikle kâse, kandil, matara, küp, testi gibi formlarda olup, koyu yeşil, kahverengi, hardal sarısı ve turkuaz renklidir.
• Teknikler: Sgrafitto, slip, sıraltı, minai, barbutin ve derin oyma (champleve) gibi teknikler kullanılmıştır.
• Bezeme: Geometrik ve bitkisel desenler, yazı, hayvan figürleri ve sembolik motifler içerir. Özellikle Samsat kazılarında çok sayıda sırsız kabartma süslemeli seramik malzeme bulunmuştur.
• Üretim: Üretimin yerli ustalar mı, yoksa Suriye'den gelen zanaatçılar mı tarafından yapıldığı kesin olarak bilinmemektedir.
• Kullanım: Testiler, kürevî konik kaplar, küpler ve matara biçimli kaplar olarak kullanılmıştır.

Selçuklu dönemi seramik sanatının kökenleri, İslam öncesi Orta Asya Türk boylarına kadar uzanır.