Antakya antik kenti, tarih boyunca birçok medeniyetin izlerini taşıyan önemli bir yerleşim alanıdır. Kuruluşu M.Ö. 300'lü yıllara dayanan bu şehir, kültürel çeşitliliği ve tarihi önemi ile dikkat çekmektedir. Asi Nehri'nin kenarında konumlanan Antakya, sadece mimarisiyle değil, aynı zamanda dini ve ticari yönleriyle de tarih sahnesinde kendine sağlam bir yer edinmiştir. Helenistik Dönem'den itibaren birçok kültüre ev sahipliği yapan bu antik kentin köklü geçmişi, günümüzde hâlâ keşfedilmeyi bekleyen birçok sır barındırmaktadır.

Antakya Antik Kenti, Büyük İskender'in generallerinden I. Seleukos tarafından M.Ö. 300'lü yıllarda kurulmuştur. Şehir, Helenistik Dönem ve Orta Çağ arasında Yunan, Roma, Ermeni, Arap ve Türk kültürlerine ev sahipliği yapmıştır. Antakya'nın bazı özellikleri:

• Konumu: Asi Nehri kıyısında, Akdeniz Bölgesi'nde yer alır.
• Yapıları: Tetrapolis olarak bilinen, her biri ayrı surlarla çevrili dört mahalleden oluşur. Önemli yapılar arasında Apollon Tapınağı, su kemerleri, tiyatro ve büyük sütunlu caddeler bulunur.
• Tarihî önemi: Hristiyanlık için "Beşik" olarak anılır, çünkü Hristiyanlık ismi ilk kez burada ortaya çıkmıştır. Ayrıca, Roma İmparatorluğu'nun Suriye eyaletinin başkenti olmuş ve önemli bir ticaret, sanayi ve kültür merkezi olarak gelişmiştir.
• Depremler: Tarih boyunca sık sık depremlerle karşılaşmış, en önemlisi M.S. 115'teki depremdir.

Antakya, 638 yılında Arapların fethiyle İskenderun olarak anılmaya başlanmıştır. 1516'da Osmanlı hakimiyetine girmiş, 1939'da Türkiye Cumhuriyeti'ne katılmıştır.